Longkanker



Op dit moment is longkanker de meest dodelijke variant van kanker. Dit wil overigens niet zeggen dat longkanker per definitie fataal en onbehandelbaar is. De overleving van longkanker is geheel afhankelijk van het stadium van de ziekte, de omstandigheden (conditie van de patiënt, ligging van de tumor, leeftijd van de patiënt) en beschikbare therapieën. Er zijn verschillende oorzaken van. Bovenaan de lijst kan roken opgeschreven worden, door langdurige blootstelling aan nicotine, teer en andere schadelijke stoffen uit sigaretten wordt de kans op kanker aanzienlijk verhoogd. Ook mee-roken (second-hand smoke) draagt hier aan bij. Door de komst van fabrieken en voertuigen met hun koolstofdioxide uitstoot is het aantal longkanker tevens gestegen. Daarnaast is er een speciaal type longkanker, longvlieskanker (ook wel mesothelioom genoemd) die voor komt bij mensen die veelvuldig in contact zijn geweest met asbest. Een stof die vroeger als bouwmateriaal gebruikt werd maar tegenwoordig verboden is.


Symptomen longkanker

  • Langdurige kriebel/prikkelhoest
  • Bloed ophoesten
  • Langdurig pijn in de longstreek, bijvoorbeeld in de zij
  • Meer slijmvorming dan normaal
  • Aanhoudende longontsteking
  • Vermoeidheid
  • Gewichtsverlies
  • Algehele malaise, verminderde eetlust
  • Benauwdheid, verminderde conditie

Indien je vermoedt mogelijk longkanker te hebben dan kun je altijd contact opnemen met een behandelaar voor uitsluitsel.



Diagnose en stadiëring van longkanker

Voordat de diagnose longkanker wordt gesteld zullen er eerst diverse onderzoeken worden verricht. Dit is aannemelijk omdat de diagnose enorme consequenties voor een persoon zal hebben. De patiënt zal zich melden bij de huisarts met een bepaald klachtenpatroon. Als er op basis hiervan en lichamelijk onderzoek een gedegen vermoeden bestaat voor longkanker zal de huisarts een doorverwijzing naar de longarts regelen. De longarts zal diagnostisch onderzoek willen verrichten en begint meestal met een x-thorax, dit is een röntgenfoto van de hart- en longen. Als er op deze foto afwijkingen worden gevonden, volgt er meestal een CT-scan en/of PET-scan. Bij een PET-scan wordt er radioactief contrastvloeistof ingespoten. Deze vloeistof wordt door tumoren zodanig opgenomen dat zij hierna beter zichtbaar zullen zijn.

Als hiermee een longtumor is aangetoond zal er een biopsie worden verricht om te bepalen of de tumor een zogenaamde primaire tumor is (dit betekent dat de tumor op die plaats is ontstaan) of dat de tumor een uitzaaiing is van een andere tumor. Bij een biopsie wordt een stukje van de tumor weggesneden en worden opgestuurd naar de patholoog-anatoom. Aan de hand van het type weefsel zal de patholoog uitspraak doen over het type tumor en zal er een passende behandeling worden gezocht door de oncoloog in samenwerking met de longarts.


Behandeling en therapie bij longkanker

De behandeling van longkanker is afhankelijk van het soort kanker, het stadium waarin de kanker zich bevindt, de longkanker primair of uitgezaaid is en de conditie en leeftijd van patiënt. Vaak wordt er aan combinatietherapie gedaan waarbij meerdere behandelingen tegelijk of vlak na elkaar worden gestart om de longkanker zo goed mogelijk te eradiceren.

Operatieve behandeling longkanker
Indien mogelijk wordt er gekozen om zoveel mogelijk van de longtumor chirurgisch weg te snijden. Vaak worden hierbij lokale lymfeklieren meegenomen en opgestuurd naar de patholoog-anatoom.

Radiotherapie - bestralen
Als aanvulling op bovenstaande behandeling of als enkele therapie kan er worden gestart met bestraling – ook wel radiotherapie – genoemd. De tumor en omliggend weefsel (helaas hierbij ook gezond weefsel) worden bestraald met radioactieve straling, de weefsels worden hiermee vernietigd.

Chemotherapie
Met chemotherapie wordt medicatie gegeven dat in staat is, om cellen die zich snel en ongeremd delen te vernietigen. Helaas hebben naast tumorcellen ook beenmergcellen en andere lichaamseigen cellen deze eigenschap ook en worden ook aangedaan door de chemo-medicatie.